یاد کانالها بخیر که گنداب خودنمایی در آن جریان نداشت .

یاد مین بخیر که سکوی پرواز بود .

یاد گلوله ها بخیر که قاصد وصال بودند .

یاد خمپاره بخیر که پیمانه وصل همراه داشت .

یاد منورها بخیر که به دیدار چهره های نورانی می آمدند و سرانجام شدت حادت چراغ عمرشان

خاموش می شد و آخرین خود را می انداختند .

یاد لباسهایی بخیر که از بس عزیز بودند خدا زمین را به رنگ آنها آفرید .

یاد فانسخه هایی بخیر که کمرهای زرین جهادگران را محکم می کرد و حلقه های اسارت دنیا را

نه یکی پس از دیگری که همه را به هم می گسست .

یاد قمقمه ها  بخیر که آب حیات از آنها می جوشید و پایان نداشت .

یاد شهیدانمان  بخیر که ......