امام على علیه السلام می‌فرماید:

از آرزوى پوچ و باطل بپرهیزید، زیرا چه بسا كسى كه به امید فردا بوده ولى آنرا پشت سر نگذاشت

و چه بسا كسى كه در آغاز شب به او غبطه مى خورند ولى در پایان آن بحال او مى گریند.

ـ از فریبندگى آرزوها بپرهیزید زیرا, بسا آن كه در آرزوى روزى [ بهتر ] بوده ولى آن را در نیافته و

 بـسا كسى كه خانه اى ساخته اما در آن ننشسته و بسا كسى كه مالى گرد آورده و از آن نخورده است

ـ آرزو چون سراب است كه بیننده را مى فریبد و امیدوار را مایوس مى سازد.

ـ آرزو، گمراه كننده و فریبنده و زیانبار است .

ـ آرزوها چشمان بصیرتها را كور مى كند.

ـ آرزو مایه چیرگى شیطانها بر دل بى خبران است .

ـ آرزو همواره دروغ مى گوید.

ـ نتیجه آرزومندى تباهى كار است .

ـ آرزو, دل را به گمراهى مى كشاند, وعده دروغ مى دهد, غفلت و بى خبرى بسیار به بار مى آورد و

 دریغ و حسرت بر جاى مى گذارد.

ـ آرزو عقل را مى برد, وعده پوچ مى دهد, به بى خبرى ترغیب مى كند و دریغ و حسرت به بار

مى آورد پس, آرزو را دروغ شمارید, كه آرزو فریبنده است و آرزومند فریب خورده .