14 خرداد ۱۳۶۸ روز وصال عاشق بی قرار به یگانه معبودش ، روز ماتم ملتی در سوگ جانگداز فراق محبوب خود و روز وداع ملتی با مقتدای خویش و روز درک عمیق احساس تنهایی و یتیمی دلهای روشن و بیدار جهان اسلام بود . آن روز ، روز عزای بزرگ عالم اسلام , روزی که پیر و جوان در مصیبت جانکاه و غروب خورشیدی که به واسطه طلوعش در جای جای جهان هستی هزاران چشمه نور جوشید ، صاحب عزا شدند و گریستند . سراسر ایران اسلامی سیه پوش شد و ضجه و شیون مردان و زنان در هر کوی و برزنی در این مصیبت عظمی جاری گشت . زبان و قلم قاصر از وصف آن روزهای دردآور است ، شور عزا در هر محله و مکانی موج می زد و هر دل بیداری شهادت می دهد که در آن روز آسمان و زمین نیز ماتم زده بودند و ملائک عبد صالح پروردگار را به ملاقات خالق خود بدرقه می کردند .

در بیست و سومین  سالگرد ارتحال ملکوتی معلم و طبیب دلها در حالی به سوگ آن عزیز می نشینیم که به واسطه لطف بیکران الهی ، رهبری فرزانه و درس آموخته مکتب امام خمینی رضوان الله و تعالی علیه سکان هدایت و رهبری ملت آزاده ایران و مسلمانان جهان اسلام را بر عهده گرفته و در پرتو عنایات حضرت ولی عصر ارواحنا له الفدا به منزلگاه سعادت هدایت می نماید

و ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ نیز نقطه عطفی در تاریخ مبارزات ملتی آزاده بر علیه استبداد و استعمار است که با نام و اندیشه و راه امام خمینی رحمه الله علیه پیوندی از یاد نرفتی دارد .